Şarkın orta çağ felsefesini en çok meşgul eden sözcüklerden biridir “Cabulka”. Bu sözcük, insanın iç dünyasının mükemmel hâlini, ütopik bir şehir olarak idealize eder. Geleneksel metinler, insanı Cabulka’sına ulaştırmak için kuş metaforu ile motive eder. Türk boylarının ongunlarından Hint öğretilerindeki tanrılara, Çin efsanelerindeki ejderhalardan Arap ve Fars mitlerindeki kahramanlara kadar hemen her yerde karşımıza uçmaya, kuşlara ve kanatlara dair semboller çıkar. Bu yüzden şarkın mitlerinde, tasavvufi ve mistik anlatılarında öze ulaşmak, ancak uçmakla anlatılır. Oysa günümüzün teknolojisi bize, zaman ve mekân içinde hızla hareket etmenin fiziki imkanını uçmakla vermiştir. Bugün uçak, helikopter, dron gibi cihazlarla insanoğlu uçmanın mekaniğini tamamlamaya da yakındır.

Modern insan, artık fiziksel imkanlarla uçabiliyor. Peki insanı iç dünyasındaki ideale uçuracak neyi var? İşte Cabulka buna cevap arıyor.

İlk kitap “Yokluk göğünün kuşlarında kanat olmaz.” mottosu ile kanadın, zamana ve mekâna tutsak olduğunu söylüyor. Tıpkı Mevlâna’nın dediği gibi, zamanın ve mekânın dışındaki Anka’nın Kafdağı’na fiziki kanatlarla uçulmaz. Cabulka serisi, iç dünyasındaki mükemmele uçmak isteyenler için fantastik bir hikâye sunuyor.